◄ Πίσω

Λευτέρης Λαμπάκης

 

Αν ήμαστε στην πολυσυζητημένη, για το εκπαιδευτικό της σύστημα Φινλανδία, δε θα υπήρχε θέμα. Αν ζούσαμε στην Αφρική ή στην Ινδία και κάναμε μάθημα κάτω από τη γέφυρα, πάλι δε θα υπήρχε θέμα. Ζούμε όμως στην Ελλάδα που ονειρεύεται και έχουμε θέμα. Ποιο είναι;

Το θέμα μας είναι η υλικοτεχνική υποδομή. Είμαστε τυχεροί γιατί περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της μέρας μας σε ένα όμορφο, φωτεινό και πεντακάθαρο σχολείο, που όλοι το αγαπάμε και το φροντίζουμε. Δε μας λείπουν πολλά πράγματα κι έτσι νιώθουμε πολύ προνομιούχοι σε σχέση με άλλα παιδιά και δασκάλους που δεν έχουν την ίδια τύχη. Μπορεί το Υπουργείο να μη μας έστειλε τους διαδραστικούς που μας υποσχέθηκε αλλά στις τάξεις μας είχαμε τους  δύο βιντεοπροβολείς των δασκάλων μας και όλα δουλεύουν ρολόι ή τουλάχιστον δούλευαν μέχρι σήμερα που ο  ένας από αυτούς, Ελευθέριος Λαμπάκης με τ' όνομα, μας άφησε χρόνους  ανήμερα της γιορτής του. Αποφασίσαμε να του γράψουμε ένα γράμμα για να του εκφράσουμε την απεριόριστη εκτίμησή μας. Στην καλύτερη περίπτωση θα καταφέρναμε να τον συγκινήσουμε, να λυγίσουμε τα σκληρά, ψυχρά του καλώδια. Στη χειρότερη θα κάναμε εξάσκηση στο "Σκέφτομαι και γράφω" ... 

Αντίο Λευτέρη Λαμπάκη! Θα σε θυμόμαστε πάντα!