◄ Πίσω

Γ' Χριστιανικόν Παρθεναγωγείον

 

Γ' Χριστιανικόν Παρθεναγωγείον

 

 

 

 

Το Γ΄Χριατιανικόν Παρθεναγωγείον της Έλλης Αλεξίου, τη μεγάλης Ηρακλειώτισσας δασκάλας και συγγραφέα μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ. Σε μια εποχή δύσκολη τόσο για την παιδεία όσο και για την κοινωνία ολόκληρη επιλέξαμε το συγκεκριμένο για να ασχοληθούμε. Βλέπουμε την πόλη μας μέσα από τα μάτια της νεαρής Έλλης...σαν να γυρίζουμε νοσταλγικά τις σελίδες ενός οικογενειακού λευκώματος με ασπρόμαυρες φωτογραφίες...

 

Κεφάλαιο Πρώτο

 

Η μικρή Έλλη μας συστήνεται. Είναι ένα μικρό κορίτσι, δυναμικό, έξυπνο, γεμάτη όρεξη για ζωή και για γνώση. Ονειρεύεται να μεγαλώσει γρήγορα για να γίνει "αυτεξούσια". Ομως η ζωή έχει για εκείνη άλλα σχέδια...

 

 

Κεφάλαιο Δεύτερο

 

Ο ταχυδρόμος φέρνει στην Έλλη έναν επίσημο φάκελο που της αλλάζει τη ζωή! Τη βάζει μπροστά σε  ένα μεγάλο δίλημμα: να γίνει δασκάλα, ένα επάγγελμα που δεν επιθυμούσε ποτέ να ασκήσει ή να σπουδάσει ζωγραφική που ήταν το όνειρό της;

 

 

 

Εσείς τι θα κάνατε στη θέση της; 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αποστολή: Φτιάξτε μαζί με τον διπλανό σας ή τη διπλανή σας έναν διάλογο ανάμεσα στην Έλλη και τον πατέρα της και υποδυθείτε τους ρόλους σας στην τάξη!

 

 

   

  

 

 

 

Κεφάλαιο Τρίτο

 

Η Έλλη μας σύστησε τις συναδέλφους της. Απ' ολες περισσότερο μας εντυπωσίασε η κυρία Καλλιόπη, η δασκάλα της Πρώτης Τάξης.Το όνομά της σημαίνει "αυτή που έχει όμορφα μάτια". Ήταν η μεγαλύτερη και η πιο ευγενική από τις εννέα Μούσες. Ωστόσο η κυρία Καλλιόπη, η δασκάλα της Πρώτης Τάξης καθόλου δεν της έμοιασε... Μάλλον το αντιθετο. Παρ' όλα αυτά εμείς προσπαθήσαμε να την καταλάβουμε. Ψάξαμε στο παρελθόν της να δούμε τι έφταιξε κι έγινε τόσο κακιά...

 

 

 

Κεφάλαιο Τέταρτο

 

Η Έλλη φοβόταν περισσότερο απ' όλα το σεισμό. Στην κυριολεξία τον έτρεμε. Αν τη θεωρείτε υπερβολική δείτε την παρουσίαση που ακολουθεί και θα καταλάβετε γιατί ένιωθε έτσι! Βλέπετε τα χρόνια εκείνα οι οικοδομές δεν ήταν γερές ούτε υπήρχε αντισεισμική προστασία. Ποιες συμβουλές για την προστασία από τους σεισμούς μας δίνει η Έλλη; Οσα πίστευε τότε ισχύουν ακόμη σήμερα ή έχει αλλάξει κάτι; 

Κεφάλαια 5-8

 

Η Ελλη γνωρίζει σιγά σιγά την περιοχή. Μαθημένη να ζει στο κεντρο της πόλης δυσκολεύεται πολύ να προσανατολιστεί και να συνηθίσει την καινούρια γειτονια που γνωρίζει. Διαπιστώνει πως είναι μπερδεμένη,με αδιέξοδα, χωρίς σχέδιο, βρώμικη, παραμελημένη όπως και οι άνθρωποι που ζουν σ' αυτήν. Γνωρίζει και τα παιδιά κι όσο πιο πολύ τα γνωρίζει τόσο νιώθει πως τα αγαπά. Η συμβουλή του πατέρα της είναι οδηγός της στο δύσκολο έργο της. " Να τ' αγαπάς" της έλεγε και τον έπαιρναν τα κλάματα. " Να τ' αγαπάς, ακούς; Να τους καλομιλάς! Εσύ δεν μπορείς να φανταστείς τι χαρά τους δίνει ένας καλός σου λόγος..."

Ενα από τα παιδιά ήταν η Ελένη Κόκκαλη, που δεν είχε πατέρα! Τα άλλα την κορόιδευαν γι' αυτό. Κι εκείνη έκλαιδε όπως στο παιδικό τραγουδάκι... "Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει, γιατί δεν την παίζουνε οι φιλενάδες της..." Η Έλλη έσκυψε πάνω από το κοριτσάκι και το αγκάλιασε, το προστάτεψε με τις φτερούγες της. 

Αναρωτηθήκαμε και συζητήσαμε για τον σχολικό εκφοβισμό. Μήπως υπήρχε πάντα τελικά; Για ποιον λόγο μπορεί να περιθωριοποιήσουμε εμείς σήμερα κάποιον. Τι μπορεί να κάνει κάποιος όταν εκφοβίζεται; Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος όσων γνωρίζουν αλλά δεν μιλάνε;  Εμείς τι θα κάναμε στη θέση των συμμαθητριών της Ελένης;