◄ Πίσω

Φάκελος: Μικρασιατική καταστροφή

 

Φάκελος: Μικρασιατική καταστροφή

 

Στα πλαίσια της ενότητας της Γλώσσας για τους αυτόχθονες πολιτισμούς ασχοληθήκαμε ξανά με τους πρόσφυγες, ένα θέμα που μας αρέσει και μας ενδιαφέρει  ιδιαίτερα. Στην Ιστορία φέτος θα μελετήσουμε τη Μκρασιατική καταστροφή μια πληγή, όχι μόνο για τον τόπο μας και τους 1.500.000 πρόσφυγες που εκτοπστηκαν από την Ελλάδα αλλά και από την Τουρκία, αλλά και για ολόκληρη την ανθρωπότητα καθώς αποτελεί τη μεγαλύτερη βίαιη μετακίνηση πληθυσμών.

Αποφασίσαμε, για μια ακόμη φορά, να ψάξουμε πίσω από τις γραμμές του σχολικού μας βιβλίου, να προχωρήσουμε πέρα από τις Συνθήκες και τα Πρωτόκολλα, να ψάξουμε μέσα από τις  πηγές (τα δημοσιεύματα, τις μαρτυρίες, τις φωτογραφίες, τη λογοτεχνία, τη μουσική). Στόχος μας είναι να δούμε την Ιστορία όχι μόνο από τη σκοπιά της πολιτικής και της οικονομίας, αλλά και των απλών ανθρώπων που υφίστανται τις συνέπειες τους. Θα αναρτούμε εδώ όσα μας αγγίζουν, μας μαθαίνουν, μας εμπνέουν, μας κάνουν να σκεφτόμαστε...

 

 

 

 

 

 

Παρουσίαση: Κατερίνα

 

 

 

Αιολική γη του Ηλία Βενέζη

από το βιβλίο της Γλώσσας

 

 

 

Παρακολουθήστε εδώ ένα σύντομο χρονικό της καταστροφής:

 

 

 

 

 

 

και μια παρουσίαση.

Μικρασιατική καταστροφή!!!!
                                               Παρουσίαση: Πέτρος Κ

 

Οι πηγές της ιστορίας διακρίνονται σε άμεσες και έμμεσες. Άμεσες είναι αυτούσια κατάλοιπα του παρελθόντος, όπως κείμενα συνθηκών, νομοθεσίες, έγγραφα, νομίσματα, σφραγίδες, ανασκαφικά ευρήματα, πρακτικά συνόδων κ,ά Έμμεσες είναι οι πηγές που εκφράζουν υποκειμενική γνώμη του συγγραφέα: π. χ. χρονογραφίες, ιστοριογραφίες, απομνημονεύματα, λογοτεχνικά κείμενα, ρητορικοί λόγοι. Έμμεσες πηγές είναι ακόμη οι φωτογραφίες, τα έργα τέχνης ή οι προσωπικές μαρτυρίες.

Στο ηχητικό ντοκουμέντο που ακολουθεί, πηγή μας είναι η γιαγιά Βέρα, που μοιράζεται τις αναμνήσεις της μαζί μας με αυτό τον όμορφο λόγο. Ας την ακούσουμε προσεχτικά και ας καταγράψουμε τις πληροφορίες που μας δίνει. Γιαγιά Βέρα σ'  ευχαριστούμε πολύ!


 

 

 

 

Συνέντευξη: Πέτρος Ο.

 

Ξενοδοχείο ΕΛΠΙΝΙΚΗ, Ξενοδοχείο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ, ΒΟΥΡΛΑ. ΕΝΩΣΙΣ ΛΑΒΥΡ…. Η Ελληνική οικονομική δραστηριότητα σε κάθε γωνιά του μεγάλου λιμανιού της Σμύρνης.

 

 

 

Πηγή: Αλησμόνητες πατρίδες

 

Τα "σμυρνέικα τραγούδια" από τον Παντελή Θαλασσινό

 

 

 

                      ΣΜΥΡΝΗ

Η Σμύρνη ,είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, μετά την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα και ο σημαντικότερος εισαγωγικός και εξαγωγικός εμπορικός λιμένας της Τουρκίας, με πληθυσμό 3.210.465 κατοίκους, σύμφωνα με εκτίμηση του 2008. Βρίσκεται στον ανατολικό μυχό του ομώνυμου Κόλπου της Σμύρνης, 90χλμ. ανατολικά της Κρήνης (Τσεσμέ), έναντι της νήσου Χίου, στα κεντρικά τουρκικά παράλια του Αιγαίου πελάγους.

Πρόκειται για μία από τις αρχαιότερες πόλεις και λιμένες της Μεσογείου, της αρχαίας Ιωνίας. Ιδρύθηκε περί το 3000 π.Χ. και επέζησε μέχρι σήμερα . Ο χριστιανικός πληθυσμός της Σμύρνης είχε υποστεί σφαγές και πριν το 1922. Η πρώτη σημαντική περίπτωση ήταν κατά τα Ορλωφικά το 1770. Τότε είχαν συρρεύσει στη Σμύρνη περί τους 4.000 ενόπλους μουσουλμάνους από διάφορα μέρη με σκοπό να αντιμετωπίσουν τυχόν απόβαση των Ρώσων. Όταν την 8 Ιουλίου έγινε γνωστή η κατστροφή του Οθωμανικού στόλου στη ναυμαχία του Τσεσμέ, μουσουλμανικός όχλος επιδόθηκε για εκδίκηση σε σφαγή Ελλήνων και άλλων χριστιανών, ακόμα και ευρωπαίων. Κατά την εκτίμηση του Γάλλου προξένου Peyssonnel σφαγιάστηκαν 1000-1500 άτομα. Τότε ο αριθμός των Ελλήνων στην πόλη ανερχόταν σε περίπου 20.000 άτομα.

Σφαγές εναντίον Ελλήνων και άλλων χριστιανών έγιναν επίσης κατά την Επανάσταση του 1821.Μέχρι πριν τη μικρασιατική καταστροφή του 1922η Σμύρνη (μόνο η πόλη) αριθμούσε 370.000 κατοίκους, εκ των οποίων 165.000 ήταν Έλληνες, 80.000 Οθωμανοί Τούρκοι, 55.000 Εβραίοι, 40.000 Αρμένιοι, 6.000 Λεβαντίνοι και 30.000 διάφοροι άλλοι ξένοι. Επικρατούσα γλώσσα ήταν η ελληνική εκ της οποίας η πόλη είχε ένα καθαρό ελληνικό χρώμα με σχετικά ανεπτυγμένο εμπόριο και πολιτιστικές εκδηλώσεις, έτσι ώστε ν΄ αποκαλείται από τους Τούρκους ως "Γκιαούρ Ιζμίρ" (= Σμύρνη των απίστων).

Από τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα σημαντικότερη ήταν η "Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης" (αρρένων), που ιδρύθηκε το 1717 με πλήρες γυμνάσιο με διάφορα παραρτήματα, όπως οι δημοτικές σχολές του Τιμίου Προδρόμου και το Κιουπετσόγλειο. Η σχολή αυτή περιελάμβανε επίσης βιβλιοθήκη με 35.000 τόμους και 180 ιστορικά χειρόγραφα, μικρό μουσείο με αρχαία εκθέματα και μεγάλη νομισματική συλλογή. Αντίστοιχη σχολή θηλέων ήταν το "Κεντρικόν Παρθεναγωγείον", που είχε εγκατασταθεί αρχικά (1837) στον περίβολο της Μητρόπολης και από το 1883 σε μελαλοπρεπές οικοδόμημα που είχε δωρήσει ο Δ. Κιουπετζόγλου. Και τα δύο αυτά μαρμάρινα οικοδομήματα σώζονται μέχρι σήμερα και στεγάζουν τουρκικά γυμνάσια.

Βιβλιογραφία[Ν.Κωστή, «Σμυρναϊκά ανάλεκτα. Το εν Σμύρνη ρεμπελιόν του 1797», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ.ΣΤ, σελ.358-372

Εργασία Μαρία Μ.

 

 

Κάντε κλικ  στην εικόνα για να ακούσετε τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα της Σμύρνης.