◄ Πίσω

36. Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους

 

36. Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους

 

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης απο τους Τούρκους
Παρουσίαση Γ Σουδίας

 

 

 

                                                    Πηγή

Θρύλοι και παραδόσεις που προσπάθησαν να κρατήσουν άσβεστη την ελπίδα της ανάκτησης της πόλης.

 

Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς

 

Όταν ήλθε η ώρα η πόλη να τουρκέψει και μπήκαν μέσα οι Τούρκοι, έτρεξε ο βασιλιάς καβάλα στ’ άλογό του να τους εμποδίσει. Ήταν πλήθος αρίφνητο η Τουρκιά, χιλιάδες τον έβαλαν στη μέση κι εκείνος χτυπούσε κι έκοβε με το σπαθί του.
Τότε σκοτώθη τ’ άλογό του κι έπεσε κι αυτός. Κι εκεί που ένας Αράπης σήκωσε το σπαθί να χτυπήσει το βασιλιά, ήρθε άγγελος Κυρίου και τον άρπαξε και τον πήγε σε μια σπηλιά βαθιά στη γη κάτω, κοντά στη Χρυσόπορτα.

Εκεί μένει μαρμαρωμένος ο βασιλιάς και καρτερεί την ώρα να ’ρθει πάλι ο άγγελος να τον σηκώσει. Οι Τούρκοι το ξέρουν καλά αυτό, μα δεν μπορούν να βρουν τη σπηλιά που είναι ο βασιλιάς γι’ αυτό έχτισαν την πόρτα που ξέρουν πως απ’ αυτή θα μπει ο βασιλιάς να τους πάρει πίσω την Πόλη.

Μα, όταν είναι θέλημα Θεού, θα κατεβεί ο άγγελος στη σπηλιά και θα τονξεμαρμαρώσει και θα του δώσει στο χέρι το σπαθί που είχε στη μάχη. Και θα σηκωθεί ο βασιλιάς και θα μπει στην Πόλη από τη Χρυσόπορτα και, κυνηγώντας με τα φουσάτα του τους Τούρκους, θα τους διώξει ως την Κόκκινη Μηλιά.

 

 

 

             

 

 

Πήραν την Πόλιν, πήραν την

 

Το γνωστό: “πάλι με χρόνια, με καιρούς πάλι δικά μας θα ναι” δεν έλειψε ούτε στιγμή από τα χείλη και το μυαλό του υπόδουλου Θρακικού Ελληνισμού. Ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να συγκινεί τον κόσμο.

Όταν έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους Τούρκους, ένα πουλί ανέλαβε να πάει ένα γραπτό μήνυμα στην Τραπεζούντα στην Χριστιανική Αυτοκρατορία του Πόντου για την Άλωση της Πόλης. Μόλις έφτασε εκεί πήγε κατευθείαν στη Μητρόπολη που λειτουργούσε ο Πατριάρχης και άφησε το χαρτί με το μήνυμα πάνω στην Άγια Τράπεζα. Κανείς δεν τολμούσε να πάει να διαβάσει το μήνυμα. Τότε πήγε ένα παλικάρι, γιος μιας χήρας, και διάβασε το άσχημο μαντάτο "Πάρθεν η Πόλη, Πάρθεν η Ρωμανία". Το εκκλησίασμα και ο Πατριάρχης άρχισαν τον θρήνο, αλλά ο νέος τους απάντησε "Κι αν η Πόλη έπεσε, κι αν πάρθεν η Ρωμανία, πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι". 

ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ, ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ

 

             

 

 

 

Μια άλλη παράδοση αναφέρει ότι την ώρα που μπήκαν οι Τούρκοι στην Πόλη και στη συνέχεια στην Αγιά Σοφιά τελούνταν θεία λειτουργία. Ο τοίχος τότε πίσω από την Αγία Τράπεζα άνοιξε και εξαφανίστηκε ο ιερέας που τελούσε την λειτουργία. Όταν η Πόλη επιστρέψει στα χέρια χριστιανών, ο ιερέας θα ξαναβγεί από εκεί και θα συνεχίσει τη θεία λειτουργία που άφησε στη μέση.   

 

 

 

               

 

 

 

Κι ένα τραγούδι από το μεγάλο δάσκαλο της παραδοσιακής μας μουσικής Χρόνη Αηδονίδη

 

 

 

 

                    Τρισδιάστατη απεικόνιση της Άλωσης

Συμπληρώστε την ακροστοιχίδα (πηγή: Εγκύκλιος Παιδεία )