◄ Πίσω

Εν αναμονή των βαθμών!

 

 

Ο κακός μαθητής που άλλαξε τον κόσμο

 

Δεν προτείνουμε φυσικά να γίνουν όλοι "κακοί" μαθητές. Ωστόσο είναι χρήσιμο να μη μαθαίνουμε τα παιδιά μας να επενδύουν στους βαθμούς, καθώς το μόνο που καταφέρνουν είναι να γίνονται ανταγωνιστικά, να αγχώνονται και να ματαιώνονται. Οι βαθμοί, όσο υψηλοί ή χαμηλοί κι αν είναι, δεν αφορούν καμία από τις δεξιότητες που απαιτούνται στην πραγματική ζωή. Οι  υψηλές ακαδημαϊκές επιδόσεις, σε καμία περίπτωση δεν αντανακλούν τη δημιουργικότητα, την ενσυναίσθηση, την κονωνικότητα, την ευελιξία. Ακόμη περισσότερο δεν "μετρούν" ταλέντα, ενώ παραγνωρίζουν τους περισσότερους από τους εννιά τομείς νοημοσύνης που όλοι διαθέτουμε. Το σχολείο επικεντρώνεται στην καλλιέργεια δύο µόνο "ευφυϊών" - γλωσσικής και λογικοµαθηµατικής - αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τις υπόλοιπες (μουσική ευφυΐα, ευφυΐα του χώρου, ενδοπροσωπική ευφυΐα, διαπροσωπική ευφυΐα, φυσιογνωστική ευφυΐα, σωµατική - κιναισθητική ευφυΐα και υπαρξιακή ευφυΐα). Είναι λοιπόν προτιμότερο και μακροπρόθεσμα πιο αποτελεσματικό να διδάξουμε στα παιδιά την ευγνωμοσύνη, την επιμονή, την αποδοχή, να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμησή τους, τη δυνατότητα να ανταπεξέρχονται στις δυσκολίες, να χαίρονται τη ζωή και να τολμούν να αλλάζουν δρόμο όταν χρειάζεται. Ανάμεσα στο 8 και το 9, το 9 και στο πολυπόθητο 10 υπάρχουν άπειροι αριθμοί και κανένας από αυτούς δεν εκφράζει το δικό σας ξεχωριστό, υπέροχο, πολύτιμο παιδί. Το άρθρο που ακολουθεί, ίσως καταφέρει να σας πείσει, αν εμείς δεν το καταφέραμε!

 


 
 

 

 

 

 

Γεννήθηκε το 1879 στο Ουλμ της Γερμανίας.

 

Το κεφάλι του ήταν τόσο μεγάλο που οι γιατροί θεωρούσαν ότι έχει κάποια γενετική ανωμαλία και σχεδόν τον φώναζαν «κεφάλα» δεξιά αριστερά.

kakosmathitis2

Μίλησε όταν έκλεισε τα τρία του χρόνια και περνούσε την ώρα του φτιάχνοντας πύργους από τραπουλόχαρτα.

 

Βλέποντας το γερμανικό στρατό να παρελαύνει, αποκάλεσε τους στρατιώτες «κακομοίρηδες» στους οποίους δε θα ήθελε ποτέ να μοιάσει. «Οι δάσκαλοι στο δημοτικό μου φαίνονταν σα λοχίες και οι καθηγητές στο λύκειο σα λοχαγοί», θα πει πολύ αργότερα.

 

Αυτοί οι λοχαγοί καθηγητές του λυκείου τον θεωρούν από τους πλέον αργόστροφους μαθητές που είχαν ποτέ. Αλλά δεν το λένε έτσι, στον αέρα. Το αιτιολογούν επιστημονικά και άκρως παιδαγωγικά οι άνθρωποι: «δεν απαντά ποτέ αμέσως σε μια ερώτηση. Σκέφτεται ώρες προτού απαντήσει. Δεν αποστηθίζει ποτέ τίποτα. Δηλαδή και να προσπαθήσει, δε μπορεί να το κάνει».

 

Είναι απείθαρχος, δεν υπακούει σε καμία εντολή, δεν ευθυγραμμίζεται με κανέναν κανόνα, δεν έχει ενδιαφέροντα, δεν ασχολείται με κανένα άθλημα. Κι επιπροσθέτως είναι και Εβραίος. Θέλεις κι άλλα για να καταλάβεις ότι αυτό το παιδί ήταν μια σκέτη καταστροφή;

 

Κι όμως, ήδη από το δημοτικό, έχει διαβάσει ουκ ολίγα βιβλία βιολογίας, ιατρικής, μαθηματικών, φυσικής και φιλοσοφίας. Δεν αρκούν όμως αυτά για το σχολείο.

 

Ίσως γιατί του φαινόταν αστείες γνώσεις όλα αυτά.

 

Έτσι έβγαλε την φήμη του κακού μαθητή.

 

 

 

kakosmathitis3

Ένας καθηγητής, βλέποντας πράγματα σε αυτόν, τον συμβουλεύει να προετοιμαστεί σε ένα μικρό πανεπιστήμιο του Ααράου και να δοκιμάσει. Τα καταφέρνει!

 

Περνάει στο τμήμα μαθηματικών και φυσικής του Πολυτεχνείου.

 

Ως φοιτητής δεν αλλάζει: αντιδραστικός, αφηρημένος, εριστικός, αδιάφορος, εγωκεντρικός. Αργότερα θα δηλώσει ότι δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο, εκτός από μια παράφορη περιέργεια.

 

Αποφοίτησε από τη σχολή του το 1901.

 

Στη συνέχειαεργάστηκε ως ειδικός τεχνικός τρίτης τάξης στο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών της Βέρνης (1902-1909) ενώ παίρνει την Ελβετική υπηκοότητα και απαλλάσσεται από το γερμανικό στρατό. Κάπου εκεί ξεκινάει η πορεία του προς την κορυφή της παγκόσμιας επιστήμης, πορεία που θα τον καθιερώσει ως συνώνυμο του έξυπνου ανθρώπου.

 

Το όνομά του ήταν Άλμπερτ Αϊνστάιν

 

 

 

 

Πηγή : Thessaloniki art and culture